Hot Tag


W
W
W
.
B
A
N
1
G
U
N
.
C
O
M

อยากได้ตัวอย่างการเขียนเรียงความเรื่องครอบครัวของฉันค่ะ

คำถามที่เกี่ยวข้อง


ทุกคำถามต้องมีคำตอบเราจะช่วยคุณหาคำตอบเอง แม้เราจะไม่รู้แต่เราก็จะไปหามาให้จนได้ส่วนคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบให้อดใจรออีกนิดนะคะทีมงานกำลังเร่งมือหาคำตอบให้อยู่ค่ะ

คำถามเกี่ยวกับ : อยากได้ตัวอย่างการเขียนเรียงความเรื่องครอบครัวของฉันค่ะ

ตัวอย่างเรียงความเรื่องครอบครัวของฉัน
บ้านของผมเป็นครอบครัวใหญ่ พ่อ แม่ และญาติผู้ใหญ่หลายๆ คนช่วยกันปกปักรักษา ทำมาหากิน และดูแลสืบต่อกันมา หลายครั้งมีคนนอกอยากเข้ามายึด แย่ง ปล้นและชิง ทรัพยากรภายในผืนดินของพวกเรา แต่ด้วยการมองการณ์ไกลของบรรพบุรุษ บางครั้งเรายอมเสียผืนดินบางส่วน เพื่อความมั่นคง ปลอดภัยและอนาคตของพวกเราทุกคน

สมัยเด็กพ่อชอบดนตรี เล่นกีฬา ซึ่งป้าเคยเล่าว่าพ่อทำได้ดีและมีพรสวรรค์ แต่เมื่อพ่อเติบใหญ่พร้อมความรับผิดชอบที่มากขึ้น พ่อเริ่มมีเวลาในการทำสิ่งที่ชอบลดลงและเริ่มเรียนมากขึ้นทั้งเรื่องแหล่งน้ำ การเกษตร วิทยาศาสตร์และศาสตร์หลากหลายแขนงเพื่อนำมาพัฒนาครอบครัวให้มีกินมีใช้ และมีความสุข

ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อพยายามที่จะบอกเราว่าการเกษตรจะช่วยให้พวกเราพี่น้องทุกคนอิ่มท้อง จะช่วยให้พวกเราทุกคนอยู่อย่างมีความสุข เพราะไร่นา ป่าไม้และทรัพย์ในดินของครอบครัวเราใหญ่โตมาก เป็นแหล่งอาหารและทรัพยากรที่หลากหลายมาก กินและใช้ได้ไม่รู้หมดรู้สิ้นหากค่อยๆทำกินอย่างเข้าใจ ค่อยๆพัฒนาและปันส่วนให้กับทุกคนในครอบครัว พ่อนำความรู้สมัยใหม่และศึกษาด้วยตนเองว่าทรัพย์ในดินจะมีค่า เมื่อสร้างสมดุลย์ระหว่างน้ำ ป่า และการเกษตรได้

บ้านของพวกเราอุดมสมบูรณ์ขึ้นเรื่อยๆ เพราะพ่อสอนให้พวกเราสร้างและใช้ทรัพย์ในดินอย่างรู้คุณค่า พ่อได้นำพันธุ์ไม้แปลกๆ หลายอย่างเข้ามาให้พวกเราได้ทดลองปลูกแทนพืชที่พี่น้องเราเคยเสพติด พ่อสอนให้พวกเราพัฒนาพันธุ์ข้าวที่เหมาะกับการเพาะปลูกของพวกเรา พ่อนำพันธุ์ปลาและสัตว์ต่างๆมาสอนให้พวกเราเลี้ยงและหาประโยชน์ในระยะยาว มากกว่าการล่า ถางและทำลายทุกอย่างในผืนดินของพวกเรา ทุกคนในบ้านมีความสุข พวกเรามีรอยยิ้มและสามารถแบ่งปันความมีน้ำใจได้อย่างเต็มที่

เมื่อการเกษตรเริ่มอุดมสมบูรณ์ สมาชิกในบ้านเริ่มพัฒนาอาชีพต่างๆมากขึ้นเรื่อยๆ ลุงๆหลายคนหัดแปรรูปสินค้าเกษตรและพัฒนาอุตสาหกรรม เริ่มไปซื้อของจากนอกบ้านมาใช้ เริ่มนำผลผลิตในบ้านออกไปขายนอกบ้าน รายได้ต่างๆ เพิ่มขึ้น บ้านเรามีเครื่องใช้ไฟฟ้าในการอำนวยความสะดวก มีรถใช้อย่างสะดวกสบาย พี่ๆน้องๆของผมมาเกิดในช่วงที่มีความสุขมากๆ มีการ์ตูนให้ดู ไม่ต้องทำงานแต่เล็ก มีขนมให้กินมากมาย มีของเล่นเต็มบ้าน และได้ไปเรียนหนังสือที่โรงเรียน

เมื่ออาๆบางคนที่มีโอกาสได้เรียนสูงๆ เริ่มโตพอที่จะประกอบอาชีพ หลายคนนำความรู้จากนอกบ้านเข้ามาประกอบวิชาชีพ และเริ่มมองว่าอุตสาหกรรมจะช่วยทำให้บ้านมั่งคั่งขึ้น หลายคนเริ่มนำสมบัตินำต้นไม้ ทรัพยากรและแรงงานของคนในบ้านไปใช้ เพื่อหวังจะซื้อมือถือเครื่องใหม่ โน๊ตบุ๊ค รถสปอร์ตแพงๆ จานดาวเทียม รวมถึงของใช้ที่มีราคาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นน้ำหอม เสื้อผ้า กระเป๋า เพื่อเอาไว้อวดเพื่อนบ้านและพิสูจน์ให้คนในบ้านที่ยังพัฒนาตามรูปแบบดั้งเดิมได้เห็น และอยากทำในแบบเดียวกัน

พี่ๆที่เริ่มโตขึ้นเห็นว่าการใช้ชีวิตแบบอา ทำให้สุขสบายไม่ต้องลำบากเหมือนเก่าและได้ใช้ชีวิตโก้เก๋ ได้รับการยอมรับจากหลายคนในบ้านเพราะสามารถนำรายได้เข้าบ้านได้มากขึ้น นำต้นไม้ที่พ่อพยายามรักษาไว้ไปแลกมา บ่อน้ำที่พ่อเตรียมไว้สำหรับการเกษตรบางแห่งเริ่มเสียเพราะสกปรกจากการใช้สารเคมี พันธุ์ไม้ของพ่อหลายอย่างที่ปลูกได้ดีในธรรมชาติเริ่มลดลงเพื่อนำพื้นที่มาปลูกพันธุ์ไม้ที่บ้านถัดไปอยากได้

บ้านเริ่มมีวิถีการประกอบอาชีพที่แตกต่าง ในขณะที่พ่ออยากให้ทุกคนสามารถดูแลผืนดินของบรรพบุรุษและสามารถอยู่ได้อย่างมีความสุข อาๆและพี่ๆหลายคนอยากให้ทุกคนมีอาชีพที่มั่นคง มีเงินทองใช้จ่ายในทุกเรื่องที่อยากได้ หลายคนในบ้านเริ่มสนใจในอาชีพที่ทำให้ชีวิตมีความสะดวกสบายมากขึ้น ความมีน้ำใจในการแบ่งปันเริ่มลดน้อยลง รอยยิ้มในบ้านเริ่มหายไป รอยยิ้มที่ทำให้เพื่อนบ้านอยากเข้ามาเยี่ยมพ่อ แวะเข้ามาพูดคุย ไปมาหาสู่กันด้วยของฝากและรอยยิ้มลดน้อยลง การไปมาหาสู่ระหว่างบ้านใกล้เรือนเคียง เป็นเรื่องการค้า การแลกเปลี่ยนและผลประโยชน์มากขึ้น

ในระหว่างนั้น พ่อไม่ได้ปฏิเสธความเจริญต่างๆ พ่อเป็นคนแรกที่นำคอมพิวเตอร์เข้าบ้าน ทำการ์ดปีใหม่ให้พวกเราทุกคน พ่อเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่คิดสิ่งต่างๆ ทำให้แหล่งน้ำเสื่อมโทรมกลับมาใช้งานได้ พ่อหาวิธีที่ทำให้ฝนมาตกในเขตที่ต้องการน้ำ พ่อสามารถคิดวิธีที่จะทำให้เรามีแหล่งพลังงานภายในบ้านจากผลผลิตทางการเกษตร พ่อไม่ได้ตำหนิสิ่งอำนวยความสะดวกจากนอกบ้าน พ่อเองก็ใช้และได้สอนให้พวกเราใช้อย่างมัธยัสถ์ และหลายอย่างพ่อพยายามคิดค้นให้สามารถผลิตได้เองภายในบ้านแทนการต้องซื้อหาจากนอกบ้าน

น้าบางคนบอกว่าสิ่งที่พ่อพยายามทำให้พวกเราดูเป็นตัวอย่างนั้น พ่ออยากให้เรากินและใช้อย่างพอดีเพราะปัจจัยพื้นฐานของชีวิตเราสามารถหาได้ในบ้านหมดแล้ว หากทุกคนในบ้านช่วยกันทำงานและมีน้ำใจชีวิตจะไม่เร่งร้อน ที่ดินของทุกคนยังอุดมสมบูรณ์พวกเราสามารถพึ่งตนเองได้ ด้วยแนวคิดของพ่อดูเหมือนสมาชิกในบ้านหลายคนเข้าใจ หลายคนชอบแต่ไม่ทันใจ หลายคนไม่เห็นด้วยเพราะชีวิตแบบเรียบง่ายเหล่านั้นขาดสีสัน ขาดความภูมิฐาน แต่น่าแปลกใจในขณะที่ในบ้านเริ่มมีความคิดเห็นที่แตกต่าง กลับมีลูกสะใภ้ หลายเขยและคนในหมู่บ้านอีกหลายคนนอกครอบครัวเราเข้ามาเรียนรู้และเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบพ่อ

เมื่อพ่อเริ่มมีอายุมากขึ้น พ่อยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม พ่อพยายามทำงานเหมือนในวัยหนุ่ม แต่วันนี้พ่อไม่มีกำลังเท่าเดิม หลายคนในครอบครัวเริ่มเรียนรู้แบบพ่อแล้วค่อยๆเดิน เริ่มมีชีวิตที่สุขสบายขึ้น มั่นคงขึ้นและมีรอยยิ้มให้กันได้มากขึ้น แต่ขณะเดียวกันวันนี้ครอบครัวเราใหญ่ขึ้นมาก เรามีญาติพี่น้องที่ประสบความสำเร็จในหลากหลายอาชีพ พี่น้องเราหลายคนยังคงใช้ชีวิตที่เร่งรีบ หลายคนถูกส่งไปรู้จักชีวิตที่มีกินมีใช้อย่างฟุ่มเฟือย สุขสบาย หลายคนเรียนรู้ศาสตร์แห่งการเป็นนายหน้า ทำได้ดีและพัฒนาจนใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ เริ่มจากสิ่งเล็กๆ จนเริ่มติดต่อนำสมบัติของคนในบ้านไปขาย และสอนให้คนในครอบครัวรู้จักความมั่งคั่งจากการสะสม สะสมเตียงนอนที่นอนได้ทีละเตียง สะสมรถยนต์ที่ขับได้ทีละคัน แอบเม้มเงินทองจากกงสีที่บ้านและที่แย่กว่านั้นพี่น้องของผมหลายคนยังพยายามสอนลูกๆ ด้วยการกดขี่แรงงานไปสร้างความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นไปอีก และเมื่อความต้องการยังไม่พอเพราะข้างบ้านทำกระเป๋าใบสวยประดับเพชรล้ำค่า บ้านตรงข้ามยังผลิตรถยนต์สุดหรู บ้านที่ปากซอยสร้างสนามฟุตบอลสวยๆ ไว้หน้าบ้าน พี่น้องของเราบางคนจึงอยากมีอยากได้เพิ่มขึ้น มีอยู่หลายครั้งที่แอบไปเจรจาตัดพื้นที่ที่สร้างประสาทหินริมรั้วบ้านไปแลก แอบตัดแหล่งทรัพยากรในน้ำไปซื้อ ทำให้พี่น้องหลายคนไม่พอใจ

บ้านที่เคยอบอุ่นวันนี้ไม่เหมือนเดิม พี่น้องเริ่มทะเลาะ หลายคนยังอยู่ในวิถีชีวิตเรียบง่าย หลายคนอยากมีชีวิตสุขสบาย หลายคนซื่อสัตย์ หลายคนเริ่มโกหก หลายคนมองโลกในแง่ดี หลายคนสร้างภาพ หลายคนใช้วิถีชีวิตแบบพ่อ หลายคนอยากใช้ชีวิตแบบพี่ หลายคนเลือกชีวิตแบบอา หลายคนอยากเห็นคนในบ้านรักกัน หลายคนอยากออกจากบ้าน หลายคนอยากกลับเข้าบ้าน หลายคนกลับเข้าบ้านไม่ได้ แต่อารมณ์ในวันนี้มีคนเรียกร้องคำว่า “สันติ” แต่ไม่ให้โอกาสคำว่า “อภัย” วันนี้เริ่มมีการใช้กำลังกัน เรานำทุกอย่างที่ทำกินมาทำร้ายกัน เรามองทุกคนที่เห็นไม่เหมือนเราเป็นศัตรูได้ง่ายๆ พี่น้องเรียนรู้การเอาชนะจนเกินไป พี่น้องเรายอมทำทุกอย่างแม้ต้องทำลายบ้านเพื่อให้ได้รับการยอมรับ

หลายคนอยากให้สมาชิกในบ้านคนอื่นๆฟังตนเอง แต่ทุกคนเอาแต่ตะโกนไม่มีใครยอมฟังคนอื่นๆ ทุกคนใช้งานปากที่มีชิ้นเดียวมากกว่าหูที่มีสองข้าง และไม่น่าเชื่อวันนี้หลายคนตะโกนเรียกลุงอันข้างบ้าน ลุงอันที่ให้การยอมรับในตัวพ่อ ลุงอันผู้ใหญ่ใจดีในหมู่บ้าน ลุงอันผู้รับเงินเดือนจากบ้านที่ขายอาวุธ ลุงอันที่ต้องเกรงใจคนขายน้ำมัน ลุงอันที่รับสวัสดิการจากคนขายเงินขายทอง วันนี้ลุงอันกำลังจะเดินมาหาคนในบ้าน มาเพื่อบอกให้คนในบ้านหยุดทะเลาะกัน มาตามคำเชิญของคนที่ครั้งหนึ่งบอกว่า “ลุงอันไม่ใช่พ่อ” ผมก็งงๆ อยู่ แล้วลุงอันจะมาทำอะไร ถึงแม้หลายคนศรัทธาลุงอันเพราะลุงอันนิสัยดี แต่นี่เป็นเรื่องของพี่น้องของคนในครอบครัว ที่สงสัยคือลุงอันย้อมผมซะสีทองบางทีก็ไปอาบแดดจนผิวคล้ำ คุยแต่ภาษาปะกิต แล้วพี่น้องผมเกือบทุกคนก็ไม่ค่อยแตกฉาน ...แม้บางคนจะหนีไปเมืองนอกจนไม่กลับบ้านก็ยังพูดได้แค่สเน็กๆฟิชๆ พวกเราชำนาญภาษาไทยทั้งเหนือ กลาง อีสานและใต้ แถมบางคนยังเหน่อๆ สุพรรณด้วยแล้วลุงอันจะคุยเข้าใจเหรอ

ทำไมเราไม่ได้ฟังสิ่งที่พ่อเคยบอก หัวใจของสิ่งที่พ่อสอน วันนี้สิ่งที่ผมเห็นคือเราใช้คำสอนพ่อเพื่ออ้างความชอบธรรม โฆษณาและเพื่อการค้ามากเกินไป แต่ไม่ได้นำสิ่งที่พ่อสอนมาไตร่ตรองและใช้งานเลย ...หากญาติพี่น้องทุกคนมีโอกาสได้ฉุกคิดซักนิดนึง ลดทิฐิซักหน่อยนึงน่าจะช่วยให้ความรักเกิดขึ้นได้ ผมเชื่อโดยที่พ่อไม่ต้องบอกหรือเคยพูดให้ฟังว่า “ฟังพ่อเถอะ หรือทำตามพ่อเถอะ” พ่อพวกเรามีความเป็นประชาธิปไตยมากพอ ให้สิทธิและเสรีภาพพวกเราอย่างเต็มที่ หลายครั้งยังเอ่ยปากถามพวกเราพี่น้องแทนว่า “อยากให้เราปรับอะไร” ผมเชื่อว่าสิ่งที่พ่ออยากเห็นคือ ลูกๆและญาติพี่น้องที่มีอยู่รักกัน อยู่ร่วมกันและช่วยเหลือกัน แค่นี้พ่อก็ยิ้มได้แล้ว

ก่อนมาถึงวันนี้ ญาติๆเคยถามว่าผมโตขึ้นอยากจะเป็นอะไร ตอนนั้นผมตอบไม่ได้ว่าอยากทำอาชีพอะไร รู้แต่อยากมีอาชีพที่มั่นคง มีเงินมีทองมีความสุข แต่ถ้าวันนี้มีคนถามผมอีกว่าอยากจะเป็นอะไร ผมก็ยังตอบไม่ได้เหมือนเดิม แต่ผมเริ่มรู้แล้วว่าอยากทำอาชีพอะไรก็ได้ที่ทำให้คนโกรธกันน้อยลง ทำให้ทุกคนสามารถฟังกันมากขึ้น ครอบครัวเราอาจจะไม่จำเป็นต้องร่ำรวยแต่เป็นครอบครัวที่มีความสุขมากขึ้น …เมื่อผมหาเจอว่าผมสามารถทำอะไรให้พ่อยิ้มได้ ผมจะมาเล่าให้ฟังใหม่ครับ

อีกตัวอย่างหนึ่งค่ะ

ครอบครัวของฉัน เป็นครอบครัวขนาดกลาง

เรามีกันอยู่ 5 คน

มีพ่อ แม่ ฉัน และน้องชายอีก 2 คน

พ่อฉันประกอบอาชีพค้าขาย

แม่ฉันประกอบอาชีพเป็นแม่บ้าน

พ่อเป็นคนใจดี ฉันไม่อยากให้พ่อกินเหล้าเลย อยากให้พ่อเลิกเหล้า

อยากให้พ่อหายจากเบาหวาน และสุขภาพดีๆ

พ่อเป็นคนสอนให้ฉันขับรถเป็นด้วย

.....แม่ฉันใจดี ไม่เคยตีลูกๆ เลย

ฉันเป็นพี่ชายคนโตของน้องชาย 2 คน

ฉันทำอาชีพออกแบบกราฟฟิคอยู่โรงพิมพ์แห่งหนึ่ง

ถึงเงินจะไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ฉันก็มีความสุขกับงานของฉัน

ได้เจองานหลายๆ อย่าง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ลูกค้าจู้จี้บ้าง

เจ้านายบ่นบ้าง แต่เพราะใจรักในงาน ฉันจึงทำมันต่อไป

น้องชายคนรอง เป็นคนหัวไว หัวการค้า

ปัจจุบันช่วยงานส่วนตัวที่บ้าน

น้องชายคนเล็ก เรียนอยู่ปี 4 คณะจิตรกรรม

ไว้ผมยาว ไว้หนวดตามสไตล์เด็กศิลป์

....ฉันมักจะสนิทกับน้องคนเล็ก คงเพราะความชอบเรื่องศิลปะเหมือนๆ กัน

น้องมักจะเอางานที่ส่งอจ.แล้วมาให้ฉันดู

ส่วนน้องคนกลาง จะเก่งเรื่องการค้า เรื่องคำนวณ

ฉันจะปรึกษาน้องเรื่องการวางแผนทำสิ่งอื่นๆ

ที่ฉันไม่ถนัด ไม่เคยทำมาก่อน

...บ้านเรามีแมวตัวผู้ 1 ตัว ชื่อเจ้าแว่น

เอามาจากวัด แม่เป็นคนตั้งชื่อว่า แว่น เพราะ หน้ามันจะมีคาดดำๆ

คล้ายๆ ใส่แว่นตาอยู่

เจ้าแว่นดื้อมาก และชอบวิ่งเร็วๆ ทั่วบ้าน

แต่มันก็เป็นแมวประจำบ้านที่พวกเรารัก

......ฉันรักครอบครัวของฉันมาก


หวังว่าจากตัวอย่างจะทำให้คุณเขียนเรียงความเรื่องครอบครัวของฉันในแบบฉบับของคุณได้นะค่ะ




ความคิดเห็น ล่าสุดจากเพื่อนๆ

       #11.    คนคนนึ่ง...
@ เอิ่ม...เค้าไม่ได้เเสดงความคิดเห็นซ้ำเยอะขนาดนั้น เค้ขอโทษด้วย พอดีว่าคอมมันรวนอ่า

...................................................................................
       #10.    คนคนนึ่งที่...
@ คล้ายๆกับอีกเว็บเลยอ่า เเต่อันนี้ยาวกวาาเยอะน่าจะเปนโคลงเดียวกันเเต่มาดัดเเปลง

...................................................................................
       #9.    คนคนนึ่ง
@ ขอบคุณนะค่าช่วยได้มากเบย กำลังทำการบ้านอยูพอดีอิอิ

...................................................................................
       #8.    คนคนนึ่งที่...
@ คล้ายๆกับอีกเว็บเลยอ่า เเต่อันนี้ยาวกวาาเยอะน่าจะเปนโคลงเดียวกันเเต่มาดัดเเปลง

...................................................................................
       #7.    โมริ รัน
@ ต้องเขียนเรียงความส่งครูขอลอกสักท่อนหนึ่งนะ

...................................................................................
       #6.    ปาริชาติ
@ ยืมไปเขียนหน่อย

...................................................................................
       #5.    นรนรรนรร
@ รน

...................................................................................
       #4.    าทร่
@ งง

...................................................................................
       #3.    gty
@ ยาวมาก

...................................................................................
       #2.    krunid
@ ยาวมาก

...................................................................................
       #1.    ggf
@ 555555

...................................................................................

แสดงความคิดเห็น กันได้ที่นี่ ค่ะ

ข้อความ
โดย
    ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็น ที่ ...
  • ไม่ลบหลู่สถาบัน ทุกสถาบัน
  • ไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก
  • ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ลามกอนาจาร
  • ไม่ล่วงละเมิด สิทธิของผู้อื่น
  • ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นครับ